Nytt liv i bloggen

Det er gjerne p tide vekke bloggen igjen?

Sidan eg starta blogga, har det skjedd mykje innan blogging. Det er dukka opp unge mdre, alvorleg sjuke folk, fotballfruer og eg veit ikkje kva. Sjlv har eg aldri tenkt at eg skulle havne inn under ei gruppe som blogger.

N i desse frjulstider fr eg mimre litt om jula, igjen. Eg trur det har vore strre revolusjon i julefeiringa i Norge dei siste 40 r, enn det var dei frre 400 ra.

Eg tar ein rask tripp tilbake til 1700-talet. Det blei vaska, slakta og bakt til jul. Julegver og juletre var enda ikkje vanleg, men all den gode maten og drikka, var nok like populrt som gvene. P midten av 1800-talet dukka juletreet opp i Norge, men det blei ikkje vanleg i alle heimar fr i rhundeskifte.

Den frste jula eg husker er jula 1967, d kom mor heim med ei lita sster til oss. Julafta dette ret var veldig spesiell. Me hadde alltid feira jul hj mormor og morfar, men dette ret skulle me feire hj oss sidan veslesster nett var komen heim. Eg, for min del, syns ikkje det var noko god id. Kle oss i finstasen for sitje med bordet heime og ete? Merkelege greier. P toppen av alt hadde ingen kjpt gve til den vesle sstera vr. Heldigvis hadde me butikken i kjellaren. Eg og far gjekk ned medan mormor og morfar vaska opp, og henta ein gul gris p 10-15 cm som skreik nr me klemte p han. Denne pakka eg inn og far skreiv lapp "Til babyen". Eg fekk hjelpe babyen med pakke opp pakken og blei s overraske over kva som var inni. Jaja, eg veit n ikkje heilt om alle beit p den. Heldigvis blei det med denne eine jula heima, seinare feira me jul hj mormor og morfar fram til dei blei for gamle til ha den. P dette tidspunktet var eg vaksen og det var litt enklare tilpasse seg den nye situasjonen.

Det var n ikkje denne jula eg skulle skrive om, men meir jul generelt, nr eg var lita.

I god tid fr 1. desember kom det stor pakke i posten til mor. Det var ei gamal grandtante som hadde sydd adventkalender til oss og nr desember nrma seg fekk me kalenderen i posten, full av pakkar. Pakkane kunne innehalde alt fr ballongar til forteljingar ho hadde klypt ut av gamle blader.

Eg var nok 7-8 r fyrste gong mor kom med ei adventstjerne me skulle hengje i vindauga frste sndag i advent. Den var kvit ytterst og fekk meir og meir farge og enda som raud i midten. Noko s flott hadde eg aldri sett fr. I tillegg fekk me oss ein raud adventstake med fire sm kvite lys i.

Dei neste vekene blei det baka kaker, messingen blei pussa, det blei lagt juleplegg og sursild. Me fekk alltid vere med mormor og bake sandkaker i amerikanske former, som ho hadde hatt med seg heim fr Amerika. Det var ekorn, hare, rev, sau, fisk og sikkert andre ting eg ikkje husker n. Det var s kjekt, men eg kan huske mormor blei rolegare og rolegare og nr me var ferdige, sa ho at ho gleda seg til me blei s store me kunne gjer alt sjlv, og ho berre skulle sitje p ein stol prvesmake. N forstr eg kva ho meinte med det.

Det var slike ting det gjekk med fram til vesle julafta, d blei det vaska og styrt og om kvelden bar me juletreet inn. Det var alltid ei furu og me fekk vere med pynte fr me la oss. Julafta morgon var me for det meste oppe grytidleg. Eg husker iallefall at me hadde ete, hyrt barnetimen p radioen, sjekka pakkane som hadde dukka opp i ei sje p gangen, og venta lenge fr kjenningsmelodien p nitimen kom. Det var den forferdeligaste lyden eg visste om. Eg kunne aldri forst at det var ndvendig ydeleggje ein s fin dag, r etter r, men den grusomme melodien.

I lpet av fremiddagen kom raud juleduk, julebrikker, juledekorasjoner, engler og nissar fram. Stova blei med eit s nydeleg og koseleg. Mor var glad i levande lys, s me hadde alltid mange lysestaker med raude lys som me brann om kveldane. Me hadde stort fruktfat som aldri gjekk tomt og av og til fekk me sjokolade.

Jula varte til 13. dag jul, d blei det med eit den gamle kjedelege stova igjen.

For komme tilbake til innleiinga, s vil eg berre ta nokre stikkord om frjulstida n: Butikker, flyplasser ja, til og med enkelt heimar har juletreet ferdig pynta fr desember har starta. Fargane me hadde fr var raudt, grnt, kvitt og natur. N kan ein finne rosa, turkis, lysebltt og det meste innan fargenyanser. Eg er framleis ikkje komen der at eg syns desse fargane har noko med jul og gjere. Men m innrmme at noko som for meg var heilt utenkeleg for nokre r sidan, er gjort n. Eg har bytta ut dei raude lysa med kvite. Joda, me er i endring. Ikkje berre kroppen og sinnet til eisom har passert 50, men til og med jula er i endring.

Ha ei flott frjulstid og ei kjekk jul, enten juletreet alt er p plass eller om det kjem inn drere frst p julafta!

Jula 64 blei feira hj mormor og morfar, men eg husker lite fr den.

Haust er her.

Eg ser det har blitt drleg med blogging i det siste, men fr prve meg med eit lite innlegg i kveld.

Sommaren, als dei fire, fem dagane me hadde med sommar, er over. Og hausten er her, definitivt. Me har stort sett sote ute under makrisen med gassvarmer kvar kveld heile sommaren, men for 2-3 veker sidan mtte me kapitulere og flytte inn i stova igjen. N har me til og med havna i fjernsynet sine klr igjen. Trur ikkje eg har sett meir enn nokre f program heile sommaren, og den rekorden har eg n sltt berre i lpet av eitpar kveldar.

P seinsommaren opplevde me ei trist hending som sette spor hj oss. Ei venninne som sleit med sjukdom valgte avslutte livet. Ein eg fekk ein epost fr skreiv s bra at "det er blgene i livet" som gjer at livet gr framover og framover vil me.

N m eg berre skyte over meg, naboen og sist, men ikkje minst mannen min. I august gjorde naboen og eg ein avtale om at me skulle g tur kvar kveldi 30 min. Og det er jammen meg ikkje langt fr at me har klart det. Det er ikke mange dagane me har hoppa over .- og har me gjort det, har me hatt ein god grunn. I kveld var ikkje naboen heima, men d melde han eg deler hus og seng med seg og blei med i vind og blst. Han er mykje flinkare enn meg og gr runden p 6-7 km mange gonger i veka, og hadde vore runden tidligare i dag .- men ofra seg for kona i kveld. Det set me pris p :-)

I butikken er det fullerulle for tida, noko eg er svrt fornyd med - sjlv om det gr p helsa laus til sine tider. Apropo helsa laus, mannen var uheldig etter ein tur over fjellet til Setesdal og skar av bde sener, muskel og nerver i hgre tommelfinger. Resultatet er at han har vore husfar i fleire veker n. Utruleg kva ein kan f til med berre venstre hnd, nr ein berre vil og har tolmod.

N tel eg ned mot eit rundt tal som fortel meg at eg er halvveis til 100, og eg prver s godt eg kan og gjer noko med det. Er det andre som vil prve, s kan eg fortelje at det virke. Et godt, legg p deg litt kvar mnad og du slepp tenkje p butinox!

Elles fann eg dette p nettet, skrevet av Ellen Horn: "Det er ganske trygt ha det s travelt at du ikke rekker tenke over livet."

Sidan me har same namn vel eg leve etter dette....









rsoppgjr, konfirmasjon og litt av kvart....

Det har vore ei travel tid etter jul, det er ikkje til stikke under ein stol. Men som dei fleste har ftt med seg, hjelper det spre informasjonen om at eg har det travelt :-)



Eg er framleis ikkje ferdig med rekneskapet for 2011, og plutseleg gjekk det opp for meg at det berre er 2 mnader til konfirmasjon. D eg fann ut at eg mtte sjekke opp litt med mat og folk, var det alt for seint.... Heldigvis har eg ftt tak i to flinke 16 ringar, som tok oppdraget p strak arm. Takk til Tonje og Sunniva, som skal redde dagen :-) Det er mykje som m p plass: invitasjonar, bordpynt, mat, klr, iallefall til konfirmanten og meg, sang (fr me tid til det?) og litt organisering med overnatting o.l. Men det vil nok ordne seg til dagen kjem, tenkjer eg.





Det neste som str for tur n (nr rekneskapet er levert videre) er pske. Det skal bli deilig med nokre fridagar, sjlv om det ikkje blir s mange av dei. Rekne med det blir bde pubar og gjerne ein middag p dei rde dagane. -Men nokre fridagar skal me unne oss.





Dei siste vekene n har eg vore ivrig p AIS. For ei genial oppfinning! http://www.marinetraffic.com/ais/ p denne sida kan me sj kor alle btane er til einkvar tid. 16 ringen har vore p utplassering dvs. 4 veker p fiske i Barentshavet. Der har han ftt med seg det meste: havblikk og strlande sol, stiv kuling og sn, nordlys, kystlinja fr grensa til Russland til Thyborn i Danmark. Han har vore i Egersund, lesund, Bod, Troms, Honningsvg og sist, men ikkje minst, langt ute i Barentshavet! Dei fekk heile kvoten med lodda og guten var svrt ngd med turen.







Elles har eg vore heilt hekta p "Hver gang vi mtes". Eit utruleg bra program. Samensetningen av sanger, small talk, og heile opplegget var heilt konge. Hper det kjem meir av dette :-)

God jul

Eg hadde mest glymt at eg hadde blogg, d svigerinna mi ringde og lurte p om eg ikkje snart skulle skrive litt p bloggen.

N midt i julestrida fr eg prve f ned nokre ord.

Det har skjedd ein god del dette ret, for ta det litt kronologisk: 21. mars opne me butikken, i juni var me ei veke i London, i oktober sa eg opp bibliotekjobben min og n i desember feira me mor som blei 80 r.

Eg trives godt med butikken, sjlv om det av og til kan sj mrkt ut, nr det er lite kunder og ein kastar meir mat enn ein sel. Men s kjem det oppturar som skygger over dei drlege dagane og dei forsvinn raskt i glymeboka. Fordelen med jobbe s mykje, er at ein set utruleg pris p nokre fritimar. I gr hadde eg ein slik oase p 5-6 timar, og det gjorde utruleg godt :-)


Sommareferien dette ret er nok den kortaste eg har hatt nokon gong. Me hadde 5 kjekke dagar i London, der me var p vokskabinettet, var p musical, handla bde p Oxford steet og marked og t mykje god mat. Sjlv om eg etter den tid jobba stort sett 70 - 80 timars veke, gjekk det utruleg greit.

Nr det gjeld biblioteket s blei det litt rask slutt p det. Eg prvde f det til fungere med begge jobbane, men det blei ein del problem med f kabalen til g opp, nr eg mtte vera vekke fr butikken. I tillegg starta biblioteket opp med nytt datasystem n i desse dagar, og eg flte ikkje eg hadde nok overskot til ta det innover meg. Eg kjem til sakna elevane og lnarane elles, men fr hpe eg kan ta nokre vikardagar innimellom framover.

80 rsdagen til mor blei feira bde med venninner p dagen og med familie og andre laurdagen etter. Me syns feiringa var veldig kjekk og eg hper ho syns det same.



N er me snart klar for julefeiring, som dette ret skal skje i byen. Julafta blir hj sster mi og 1. juledag tar me hj svigerforeldra mine.

Dette blir den 47. julefeiringa mi, og det er ikkje ofte eg reiser vekk for feire jul. Til og med i alle dei ra eg budde vekke, blei dei fleste julene feira her.

Det blir litt rart ikkje vera heime, men det skal bli deilig komma til ferdig dekka bord to dager p rad. Ikkje det, eg lagar stort sett aldri mat sjlv. Med ein mann som er reine gourmet-kokken, er det ikkje ofte eg str over grytene. All honnr til han!





Nyttrsfresettet mitt dette ret fr bli skrive litt oftare p bloggen :-)

God julehelg til alle eg kjenner. Kos dokke og nyt dagane.




Butikkdrift..



Butikkdrivar... eg? Hadde nokon fortalt meg for 20 r sidan at eg skulle drive butikk her, hadde eg ledd hgt av det. Det same hadde eg nok gjort for 5 r sidan og. N har fortida innhenta meg og eg bruker det meste av dgnet i butikken, slik mor og far, mormor og morfar og olderfar har gjort fr meg.

Fr eg var lita jente huskar eg at eg var s misunneleg p alle som hadde foreldre som gjekk p jobb og kom heim fr jobb. Hj oss gjekk og kom dei heile tida. Dei var oppe og t middag, far kvilte stort sett alltid etter middagen og mor gjekk ned i butikken. Seinare var det far som var i butikken langt utover kvelden, medan mor var oppe og tok seg av hus og heim, etter at butikken hadde stengt.

Her i huset har me gjort noko med det. Ungane her har ein far som gr p jobb og kjem heim til fast tid (ikkje at eg trur dei bryr seg..), og ei mor som berre er heima om morgon og heimom og et etter stengetid, fr det er ny runde i butikken fram til leggjetid.

Og grunnen til det, er at det er s kjekt! Far sa alltid at jobben var hobbyen hans, og slik fler eg det og n. Det er rett og slett slik at eg gr p jobb, enda eg egentlig ikkje skal det. Husarbeid har eg gjort i s mange r, men butikk har eg ikkje jobba i p 30 r!

N skal det bli spennande sj kor lenge det er s kjekt og om ting roer seg etterkvart, og at eg gr p jobb og kjem fr jobb, eg slik eg alltid har gjort?





God nytt r!

Fr i dag m me skriva 2011. 2010 er historie og fyer seg inn i rekkja av rstal som er fortid.




N er stova tilbake til sitt gamle, etter at eg har brukt morgon p f dukar i vaskemaskin og bord og stolar p plass der dei hyrer heime. Kalkuna blei som me ville og plommegrauten smaka slik den alltid gjer. Plommegraut ja, me har nok dessert nok til frokost, middag og kvelds dei neste dagane.

Ungdommane fekk lys, lyd og smell i massevis og minstejenta, som var p besk, fekk ei raud silkerose i gveleiken, og den fall godt i smak. Trur ho overgjekk tvistposen ho fekk i ein annan pakke.




Eg trur eg kan lene meg godt tilbake og sei at festen blei bra, og blir 2011 slik det starta blir det eit kjekt og sosialt r.

N ser det ut til at det kan bli ein frykteleg travel start p ret, men det vil helst g bra. Dagen i dag bruker eg i godstolen og samle krefter til gyve laust p det nye ubrukte ret!

Godt nytt r til alle, bruk det godt!

Minneord



Julafta 2008

Minneord

Vr gode og snille far,sovna stille inn p sjukeheimen tidleg tysdag morgon. Han sovna inn p fdselsdagen til mor si, med sine kjre rundt seg.

Far var fdt i1922 og var den andre guten til foreldra. Etter kvart kom det fem til og dei blei til saman 7 ungar, 4 gutar og 3 jenter.Det nre forholdet han hadde til sskena bar livet ut, han blei svrt god venn med svigerinner og svograr. Bestefar dreiv med bkring, skutefart og fiske. Far begynte tidleg vera med p jekta og seinare skyta. Seinare blei det fiske med andre btar, noko me har ftt hyre ofte om. Han var framleis med faren nr det var behov for det. Etterkvart blei det jobb p ferja, d var det greit ha ei sster som var gift p plassen der ferja hadde base, og onkel blei eit kjrt innslag i familielivet deira.

Mor flytta til heimplassen til far, og kva tid dei blei kjraster har eg aldri ftt vite. Dei var nok kjraster lenge fr dei gifta seg 1961. Dei gifta seg i St. Petri kirka i Stavanger og feira dagen heime hj foreldra til mor. Det var eit fint brudepar, det har me sett p bileta. Dei fekk seg d eigen leilighet, men var heime hj foreldra i kvar fri-periode. I 1963 kom tvillingane, det var stor stas. Det var travelt med to sm, og far blei ein klpper p raske bleieskift og mating mellom avgangane p ferja.

Hausten 63 fekk dei tilbod fr foreldra til mor om overtar forretningen. Me flytta d inn i huset til mormor og morfar og budde der, medan det nye huset blei bygd.

Det blei travle dagar framover, med bde forretning og postopneri. Likevel kan eg ikkje huske at far sa nei til noko, at han ikkje hadde tid. Han stod p fr tidleg morgon til sein kveld. Han gjekk enda til p rosemlingskurs, d det var i fare for bli avlyst grunna manglande pmeldingar.

I 1967 kom minstejenta. Mor kom heim litle julafta med henne og sidan ho ikkje hadde ftt kjpt gve til far, sa ho at jenta var julgva hennar til han. Dette syns me store var ei utruleg flott gve. Me fekk ein trygg og god oppvekst, der mor og far var i nrleiken heile tida. Sjlv om dei hadde det travelt var dei alltid tilstades. Seinare kom svigerdotter og svigersnner inn i familien og han tok godt i mot dei. Han var like opptatt av dei, som han var av sine eigne ungar. Han stillte alltid opp for oss, uansett om han likte det me gjorde eller ikkje. Utsagn som "eg trur du er spinngalen", kom nr han syns me gjorde ting han aldri ville funne p.

Far snakka med alle, uansett om han kjente dei eller ikkje, nr dei kom innom forretningen, eller var i nrleiken. Sjlv om han var ein stillfaren mann, var han utruleg sosial. Det f vera i lag med familie og venner var det gjevaste han visste. Han var og ein raus mann, og hadde me familie-grillfestar i hagen kom han alltid med litt "ekstra". Ingen skulle g svolte fr bordet hj han. Sommaren var tida far vekeleg levde, d var det venner i hytter og btar og familien var heima.

Han likte godt snakke med barnebarna og spela endatil Ludo og Yatsy p sine gamle dagar - det gjorde han ikkje d me var sm. Han fortalte dei ofte om d han var p fiske og spurte alltid korleis dei hadde det og korleis det gjekk p skulen. Alle 8 barnebarna var utruleg glade i farfar/morfar, og dei snakka ofte om ting han hadde fortalt.

Mor var ved sida hans alltid, dei delte bde arbeid og hus. Den gode kontakten dei hadde gjennom alle ra viste godt igjen n nr far blei meir og meir redusert av Parkinson. Mor gjorde alt ho kunne for at far skulle ha det bra. Dei flytta i omsorgsleilegheit og mor passa p at far alltid hadde det god. Noko han gav tydeleg utrykke for at han sette pris p. Nr me syns mor gjekk litt for langt, smlo berre far. Etterkvart fekk ho god hjelp fr heimesjukepleien og seinare d far mtte flytte opp p sjukeheimen var ho hj han kvar dag. Her fekk han og utruleg godt stell. Etter slaget som han fekk laurdag morgon, har dei tilsette gjort alt for bde han og oss prrande. Han hadde alltid nokon fr oss familien hj seg, dei siste dgna. Halv 5 om morgon sovna far stille inn, stjernene glitra og mnen skein ute, det var stille og roleg og alt var s fint. Han har hatt eit langt og godt liv og tida var inne for forlate sin post. N sit me igjen med saknet, men saman skal me komme oss vidare ved tenkje p alt det gode me fekk oppleve med far.

Me lyser fred over fars minne.

Min fyrste skuledag.

N m me tilbake til 1970.

Sola skin inn vinduet og vekkjer meg, eg hyrer mor er p veg opp trappene, og det m bety at eg m st opp. Eg gnir meg i augene og lurer p kva det n er med denne dagen, og plutselig kjem eg p det. Eg skal p skulen!!

Mor kjem og seie eg m st opp og g ned p badet for bror min, tvillingbror min, er snart ferdig der. Eg er rask komma meg i klrne som ligg splitter nye p stolen ved sida av senga. Det er ein rosa kjole med rosa knappar framme og sm blomar i kvitt, gult og grnt.Kjolen har grandtanta mi sydd til meg, og den ernydeleg.I tillegg ligg det ein kvit tynn jakke og kvite knesokkar p stolen.

Ved frukostbordet oppdager eg noko eg ikkje har sett fr. Ved bror min sin tallerken ligg det ein grn metall-matboks med bilde av mange forskjellege flagg p lokket. Ved min tallerken er det ein bl boks med ein brun og kvit-flekket katt, som leiker med eit raudt garnnste, p lokket. Eg lurer oppi boksen og der ligg det fire halve skiver med brunost.

Det str og kvar si flaske med rd saft ved sida av. Mor seier at det berre er dei dagane det er sol og sommar ute me fr saft med oss. Seinare m me ha vanleg melk.


Sola skin rett i fjeset p meg d eg kjem ut og me gr ned p butikken saman med mor. Ho jobbar der. Snart kjem det fleire ungar, mellom anna ei jente som skulle starte i 1. klasse. Ho kjem saman med storesstera si og storebror sin. Storessteraskal starte p siste ret p skulen. Me skal g p skulen saman med venninna mi som gr i 3.klasse og sskenbarnet mitt som gr i 5. klasse.


Bussen kjem og alleelevane trilla ut av bussen. Tida er inne for g opp bakken til skulen. Men korer bror min? Eg spring fortvila rundt og leita, men nei, ingen bror finne. Mor seier at me andre berre fr g, s skulle ho flgje han nr ho finn han. Eg fr ganske vondt i magen av g i fr han, men tenkje at det er betre ein av oss kjem, enn ingen.

I det eg gr inn p skuleplassen ser eg bror min st midt p plassen. Eg kjenner eg er temmeleg sint og seier: "Kvifor gjekk du fr oss?" Han svare at han heller ville g med han andre guten som skal starte i 1. klasse, som han ikkje kjenner, i staden for med alle jentene.

Det ringjer inn, og dei store forklare at me m stilla p lang rekke utanfor inngangsdra. Me m st fyrst i vr rekkje. Kvart klasserom hadde kvar si rekkje.Rektor kjem og ynskje ossalle velkommne til skulen og spesieltynskjeho fyrste klasse velkommen og s seier ho navna vre. Det er s flaut! Heldigvis er me den fyrste rekkja som fr g inn.

P pultanei klasserommet ligg det store lappar med namna vre p. 1. klasse sit p ei rekke ved sida av dra.

Me er 5 i klassen og eg sit i midten. To jenter sit framfor meg og dei to gutane sit bak meg. Heldigviser bror min bak meg.


Fyrst syng me ein song, og s delelraren ut kvar si sje med fargeblyantar, kvar sin gr blyant, kvar sin rd/bl blyant og kvar sitt viskelr. Seinare kjem ho med forskjelege bker.Etter detkjenner eg at eg verkeleger blitt skulejenta og eg fle eg veks litt for kvar time me har. Skulener kjekk!!

Ferie

"En sommer er over....trall la,la,la,la,laa......" sang Kirsti Spareboe. -Nei, la oss hpe han ikkje er det!

Me starta i Tyrkia med ei veke "all inclusive", flott hotell med to basseng, sandstrand 50 meter unna, utruleg god mat og 30 - 35 grader! Etter ei slik veke har me verkeleg hatt FERIE.




Heime venta ein utruleg glad hund d me kom heim. Han hadde vore hj niesa mi p 14 r. Skal me tru naboar og familien som passa han, hadde han hatt ei kjekk veke og hadde oppfrt seg fint. Jaja, sjlvsagt ikkje nr det kom andre hann-hundar i nrleiken. Det er berre ein sjef i bygda og han legg ikkje skjul p kven det er.

Dei to siste vekene av ferien har me brukt til slappe av, sove godt, vore sosial i btter og spann og hatt opent hus for ungdom i massevis. Alt har vore kjekt. Det er mange som undrar p korleis me held ut med 5 - 15 ungdommar innom huset kvar dag heile ferien, men dei er s kjekke og greie at det gjer meg ingenting. -S lenge dei rydder etter seg, og held seg vekke mellom 24 og 12.

 

Det er mange som klage p vret dette ret, og det har vel ikkje vore det optimale ferieveret. Eg trur likevel "det blir til det ein gjer det til". Med ny markise p terrassen og blpanne, tler me ein regnskur og to. Det gjer utruleg godt sitje ute om kveldane. Ikkje berre fr me frisk luft, men me fr snakke saman, hyre p fuglar som kvitrar og sj kva ferie-naboane tek seg til ein sommarkveld. Eg trur eg med handa p hjarta kan sei eg ikkje har sett p TV meir enn toppen to kveldar i heile ferien. Sjlvsagt heldt eg med oppdatert med det som skjedde i land og utland via radio, internett og aviser. Alt dette kan eg bruke, sjlv om eg set ute.


Dette er fr sommaren 2007. Men blpanna er likegod i 2010 den.

Grpus liker godt ein kvil i ettermiddagsola - han som meg.

Dei finaste ettermiddagane er nr eg kan liggje i hengekya og slumre, utan at det er for kaldt eller for varmt. Rundt 22-23 grader og lettskya er midt i blinken. Slik ein fin ettermiddag har me hatt i dag. N har eg vore p arbeid i snart tre veker og d set eg ekstra pris p ein halvtime p terrassen fr eg gr tur med hunden.

Eg er temmeleg sikker p at eg er klar for ein ny haust, med rett dose D-vitamin innabords. Hpar bde seinsommaren og hausten blir fin. Uansett: "Det blir til det ein gjer det til!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Eurovision Song Contest



Her ligg me i kvart vrt hjrne av sofaen med sjokoladeskl p bordet og saft i mugga. Det er berre minsten og eg som er heime, og me ser det same som fleire millionar andre ser, akkurat p same tid, som oss.

Fyrste gong eg sg Melodi Grand Prix m har vore rundt 71 - 73. Sskenbarnet mitt og eg var p besk hj sstera hennar og der hadde dei TV. Me hadde ikkje ftt TV p den tida, sidan det var umogeleg ta inn signalene som skulle til for f bileta s bra at me sg forskjell p folk og dyr.

Eg hadde hyrt GP p radio, men det var ingen ting mot det overveldane synet p TV. Det var mange inntrykk p ein gong for ei 8 - 10 r gamal jente.

Seinare har det vore mange sendigar, der dei fleste har gtt i glymeboka. Det er likevel nokre ting som har festa seg: Jan Teigen i skjelettdrakt, Finn Kalvik med 0 poeng, " I bich you frieden" av Nicole og for ikkje glyme Bobbysocks.

Den kvelden sit klistra i hukommelsen. Midt under avstemminga vakna eldstemann som d var 14 mnader. Det var berre ein utveg og det var ta han ned, slik at me fekk med oss alle dei viktige poenga. Guten hadde sovet nokre timar og var heilt klar for fest. Han fant kornett-kassen til tante og sette seg p den, dansa og klappa og var heilt i sitt ess.

Dagen etter var "La det Swinge" p alle radiokanaler til alle tider, eg trur vel helst me berre hadde ein kanal p den tida. Det var vel snarare alle programmer som spelte melodien. Litleguten, som hadde forsttt at dette var noko stort mtte opp og danse kvar gong, og han fekk ein utruleg aktiv dag.

Eg m innrmme at det har vore ein del r det heile har gtt meg hus forbi, men i fjor mtte eg sj sidan Norge var ein favoritt og jammen angra eg ikkje p det.

Dette ret veit eg kven Ovi som syng for Romania er og d kunne eg ikkje la programmet segle sin eigen sj. Tru om det blir ein vane igjen, slik det var i tidlegare tider, d me berre kunne sj p NRK?

Nei, n m me finne penn og skjema for n starte avstemminga, taballar og poeng er noko bde minsten og eg er glade i. Det har minka stygt p sjokoladen i skla, s alle sanser er nok skjerpa til poenga kjem.

Livet rundt to furutrr.


Denne historia starte for lenge, lenge sidan - iallefall 40 r sidan, og det er leeenge sidan, sett med ungar sine auger. P den tida budde eg heime hj mor og far og var 6 - 7 r. Huset vrt hadde ein stor frukthage p baksida, der det var plommetrr, epletrr og forskjellige brbuskar. Dei fine, varme sommarkveldane brukte mor til styre med alle bra.

Men det var ikkje berre frukt og br som voks i hagen, oppe p fjellet voks det to furutre og mellom desse hadde eg mitt eige leikehus. Det var appelsinkassar som blei brukt som hyller med tallerkener og koppar og eplekassar som blei brukt til kjleskap. I dei hadde eg alt eg hadde vore ute sanka i lpet av dagen. Fantasien min var god, p bjrka fann eg plser, lvetannblad var salat, steinar blei brukt til poter. Det var eit matlager med god variasjon. Av og til hadde eg husdyr i form av furukongler og grankongler, dei blei brukt til sauer og kyr. Venninna mi hadde "leika" si oppe hj seg og me hadde dokkene med oss og gjekk p besk til kvarandre. At det var langt og tungt g, bremsa ikkje leiken.

Tida gjekk og eg blei vaksen og fekk ein son. I 6-7 rs-alderen fann han og sskenbarnet ut at det gjekk an leike oppe ved furutrea, n var trea blitt mykje strre og stod enda tettare. Far hadde rydda vekk alt "rapen min" og det var lite igjen av leikeplassen min, berre nokre glassbitar fr knust porselen. Gutane som n leika der kalla plassen sin "Kvit katt" etter katten til mormor. Fantasien bremsa vist ikkje noko her heller...

Eldstemann voks fr "Kvit katt" og glymde plassen etter som tida gjekk. D han blei eldre, fann me p at me skulle byggje hus i hagen til mor og far. Og kva var meir naturleg enn byggje der bde eg og son min hadde hatt "hus" fr?

Plommetre og epletrea mtte ofras for det nye huset. Furutrea fekk st heilt til huset var ferdig, men det viste seg at dei tok alt for mykje av sola om morgon og greinene la seg over hustaket. Ein sommardag, rett etter innflytting fann svoger min og "byggesjefen" i huset fram sag og ks og trea fall. Det einaste som stod igjen var ein stamme p 1,5 meter og rundt den planta me Klemates. Den har blomstra med rosa fine blomar kvar vr.

N viser det seg at historia om trea endar her, for stamma var blitt s gamal og roten at n i vinter blei det for mykje for den gamle furustammen og den brakk rett av, nede ved jorda. Den ligg under snen enda, men nr snen tiner reknar eg med at den gr i tnna, saman med alt anna skrot.



Porto med litt av furustamma bak seg.

Kan eg be om litt respekt?

Det hjelper ofte f ut ting som irriterer, og det skal eg prve f til n.

For to-tre veker sidan var eg i ein butikk og skulle kjpe maling. Eg fann fargen eg ville ha, og sg meg om etter ein butikk-tilsett som kunne blande malinga til meg. Etter nokre rundar rundt reolane fann eg endeleg ei som jobba der. Eg viste fargekartet og spurte om ho kunne hjelpe meg. Svaret eg fekk slo meg mest i bakken, eller rettare sagt gulvet, sidan eg var inne. " Eg har kje peiling, eg har berre ikkje begrep p maling!" Hmmm. "Er det nokon andre her som kan hjelpe meg d?" spurde eg forsiktig. " Det er det gjerne, du fr sj om du finn nokon" svara dama og las vidare i avisa. Ho hadde vest p seg med butikknamn, s ho jobba i butikken, i tilfelle nokon er i stuss.

N har eg ftt denne episoden p avstand, men jammen dukka det opp ei til av same sort.

Eg ringde sjukehuset for sjekke korleis det gjekk med ein nr slekting. Dei svara eg fekk fr henne eigner seg ikkje p trykk. Det virka som dama trudde bde eg og pasienten var mindre begava, men sjlv mindre begava har krav p eit skikkeleg svar.

Skal me verkeleg finne oss i slik behandling? Gr det verkeleg ikkje an vise litt respekt for andre folk?

Eg les og ser det blir kommentert at ungdommen i dag har s lite respekt for andre, men desse eg har truffet er godt vaksne folk.

Dagens sitatet fann eg p ei nettside:


"Etter en god middag
er vi i stand til tilgi alle
- til og med vre
slektninger."

Oscar Wilde

Eg trur eg fr ete meg eit godt mltid mat fr eg tar turen til malarbutikken, neste gong....






Me har hatt vinter fr og.....

Dette ret har me vinter, slik eg huske fr eg var lita. N viser det seg vist at det berre var i ret 69/70 det lg s lenge sn som dette ret. Det betyr at eg blei 7 r det ret. P den tida starta me ikkje p skulen fr me var rundt 7 r, s det var siste ret eg var heime heile dagen. Grunnen til at eg huske "alle" vintrane slik, er nok at eg hadde heile dagane til bruke i snen det ret.

Det eg husker best fr den vinteren er at eg fekk polvottar, dei var raude med svart skinn som for. Eg syns dei var utruleg fine, samanlikna med dei gamle Selbu-vottane eg hadde brukt fr. Det var berre ein ting som var finare og det var dei raude ull-vottane med gul vrangbord og tommel, som venninna mi hadde. Dei var berre s utruleg fine. I tillegg fekk eg kvit skinnhuve til jul det ret. Kvit med svarte flekkar og store duskar i snorene. Venninna mi fekk omtrent lik, s der var det ingen grunn til sjalusi p det omrdet.

Me var ute rann p ski og kjelke. Kjelken var ein lang bl kjpe-kjelke. Sskenbarnet og venninna mi hadde krubber, eigentleg ville eg vel helst hatt heimelaga krubbe, eg og. Elva bortafor Storabrua var frossen, s nr me rann i bakken der, rann me heilt ned til vegen. Det var berre to bilar her p den tida, og dei hadde me stort sett kontroll p. Kom lege- eller dyrlegeskyssen, mtte me halde oss vekke fr vegen for d kom drosjen. Og s var det sjlvsagt bussen og drosjen som kom i samband med skulestart og -slutt.

Det verste var dei raude heimestrikka gramasjane som blei fulle av isklumpar, nett som pelsen til hunden me har n. Nr me kom heim med stivfrosne fingrar og tr, var det eit styr vrenge av seg iskalde og snlagde gramasjer. I tillegg mtte me tine snorene p beksaum-skorne, fr me fekk dei opp.

P dagtid var det ofte krambua som blei varmeplassen, sidan mor og far var der. Det var fyr i kaminen som stod ved dra inn til lageret, og der la me bde dei vte vottane, gramasjene og sette beksaumskoa godt inntil omnen. I mellomtida masa me p mor og far om bde det eine og det andre. Me fekk aldri snop, anna enn p laurdagen, men frukt var jo eit godt alternativ.

Eg var veldig glad i frukt, og sjekka alltid all frukta for sj om eg kunne vere s heldig at det var ein flekk p noko slik at eg kunne f den eller det. Det var det same kva sort det var, alt gjekk ned p hgkant. - Berre spr sskenbarnet mitt eller mor...

N lurer eg p om ungane som n er 6 - 7 r kjem til huske vintrane dei var sm, som om alle vintrane d dei var sm, var rike med sn. Det er vel heller tvilsomt. Me hadde verken fjernsyn, data eller anna underholdning inne, s alternativet var sn, sn og sn.

Kos dokke i snen, det kan hende det blir 40 r til neste gong me fr like mykje sn. D er eg 87 r, s det sprs om eg er s mykje ute gr d.

.

S feil kan man ta....

I eit tidlegare innlegg skreiv eg at me kom til f lite sn denne vinteren! Rogna var full av br og "rogna skal ikkje bre to brer". Men det var definitivt feil! N seier ein annan her i huset at det kjem mykje sn det ret rogna har mykje br. Grunnen til det er at den skal forberede seg p bra som kjem seinare ( i form av sn). S d s....

Snen kom iallefall laurdag 19. desember og sndagmorgon vakna eg kl. 5 og berre mtte ut mle for sj kor mykje det var komme. 87 cm p terrassen! Det er ikkje daglegdags her i bygd, det er eg iallefall sikker p.

Sndagen var det mest unntakstilstand. Svrt f bilar vga seg ut p nokon kjretur og brytemannskapet mtte f ekstrahjelp fr ei nabobygd. Folk kom seg ikkje fram fr tysdag, enkelte plasser. Til og med skulen blei stengt siste skuledagen fr jul. Tenk, skulen blei stengt grunna for mykje sn, siste dag fr jul!!

For ei julehelg, romjul, nyttrshelg og start p 2010 me fekk!!! P toppen av alt var det "bl mne" nyttrsafta, alt var rett og slett perfekt! Er det nokon som ikkje veit kva "bl mne" betyr, s er det den 2. fullmnen p ein mnad. Det var to fullmner i desember, bde 2. des. og 31. des. Ein annan ting er at i romjula var mnen utruleg stor, det sg ut som han hadde auka kraftig i strrelse sidan forrige gong.

Det var nok mange som var ute om kveldane og sg mnen skine i snen, det sg ut som glitrande diamanter og edelsteinar. Lyden nr me gjekk var nett som tr i potetmjl og stjernene blinka til oss i alle regnboge-fargane. Her var det mykje folk i hyttene og ungane var ute heile kveldane. Dei var faktisk meir ute etter at det var mrkt enn kva dei var i dagslys.

Katten vr var ikkje like begeistra som matmor for sn og kulde, ho flytta rett og slett inn. Ho hadde vore, meir eller mindre, utekatt i eitpar r, men n ville ho slett ikkje vere ute. Ho gjekk til nds ut p do nr me lempa henne ut dra. Elles lg ho godt i stolen sin og sov. Eg trur hunden blei heilt vegidde av den late katten me hadde ftt i hus. Han var iallefall borte og snusa litt for sjekke om ho var i live, trur eg.

N er sprengkulda vekke, snen har minka til 40 cm og eg syns det er litt vr i lufta. Det kan nok ikkje stemme, og +2 grader er vel ikkje heilt vr-termperatur. Men etter s lang tid med to-sifra minusgrader, virke det utruleg varmt med +2.

Eg er iallefall sikker p at "mrketida" , der det er mrkt bde nr ein gr p arbeid og nr ei kjem heim, er blitt mykje lettare dette ret. Det meiner me fortjente denne fine vintertida etter den drlege sommaren me hadde. N skal det blir spennande og sj korleis hagen ser ut til vren. Det er nok ein reell fare for bde brukne greiner og frosne planter. Det sprs om me ikkje m ofre litt ekstra tid og penger p den dette ret, men det fr st sin prve.

i

Terrassen 20. desember kl. 05.00


P kjretur 27.desember.

D str det berre igjen krysse fingrane for eifin kald tid framover, og nr den er slutt vil me har vr :-)

Dette handle om ikkje gjere nokon ting...

img0116
Det er lurt finne raske mtar gjer ting p, det har mann og son funnet ut. Fr 2005.


Eg sit og les om alle som stresser og kaver og styrer fram mot jul. Eigentleg gjer eg og det, men eg er ikkje komen til det stadiet enda.

I dag har eg vore p jobb til kl. 18. Heime brant det lystig i begge omnane d eg kom og det var varmt og godt i heile huset. Det var blitt ganske s kjleg p jobb etter at nattsenkinga gjorde seg gjeldane i 16-tida. Det er nok fleire minus ute, det er fullmne og stjerneklart. Kva meir kan ein ynskje for 1. desember?

Unganefor p gutalag, slik at me to vaksnehar voreheime leine. Det er sanneleg ikkje ofte, og jammen har me kost oss. Me har ete karameller og snakka saman utan nokon innblanding av sorten " kva var det?", "kven sa det?". Hunden var sjlvsagt heime, men han lg under bordet og snorka. -Als ikkje s mykje til bry.

Det er heilt sikkert mykje eg kunne tatt meg til i huset, spesielt nr eg er heilt leine i huset etter at manhar kyrdfor henta ungane, men kan det ikkje berre liggja?

Det er faktisk berre ein dag i ret det er 1. desember, eg kan brenne adventlyst, sj p alle lysa ute, nyte fullmnen og berre slappe av!

Ei god og koseleg frjulstid til alle, husk slapp av innimellom og nyt tida. Prv finn effektive lysingar p det meste, slik de ser me gjer her i huset :-)





Sjukdom i huset

Som tidlegare skrevet er det haust. Blada p trea bles av, kveldane er blitt utruleg korte og frosten ligg p plenen nr ein str opp klare, fine haustmorgonar.

I tillegg er me blitt ramma av influensa, som ofte hyrer haust/vinter til.

Tidlegare r hadde me nok berre tenkt: "ja, det var rets haustflunsa eller forkjling". Dette ret er det slett ikkje det me tenkjer. Ved skulestart fekk me svre skriv om at fekk nokon feber, vond hals eller anna som kunne minne om influensa mtte dei vere vekke fr skulen i minst 7 dagar. Aller helst burde den som var s uheldig bli ramma av svineriet bu isolert fr resten av familien. Det var ikkje mte p korleis me mtte vaske oss med bde spe og sprit.

Plutseleg ein ettermiddag seier minsteguten at han har ftt vondt i halsen. Fr kvelden er omme ligg han rett ut med feber, tett hals og vondt i hovudet. Problemet var berre at me var p veg til campingvogna d guten fekk vondt, og korleis isolerer me ein sjuk gut fr resten av familien i ei campingvogn? Nei, det var like greit gi opp utan noko tankevirksomhet i det heile tatt. Dagen etter er det nestemann som ligg rett ut med feber og alle symptoner p influensa. Men er det svine-influensa? Tja, sei det.... Det er mange p skulen som har vore og er svrt forkjla, tette halsar, feber osv. To har vore hj lege, men har dei tatt svine-test? Nei, det meiner legen ikkje er ndevendig.

Han eine heime hj meg hadde hg feber i 3 dager, tett hals, vond ryggog frykteleg svimmel. Eg ringer legekontoret for hyre om me kunne f ta ein svineinfluensa-test, men nei, beskjeden derfr var at dei ikkje tok slike testar lengre. D spurde eg kva tid ungane kunne g tilbake til skulen og fekk beskjed om at dei kunne g tilbake til skulen nr dei var feberfri.

-Als ingen 7 dagars karantene s lenge det ikkje var snakk om svineinfluensa.

Men er det, eller er det ikkje, svineinfluensa som har angrepet elevar, ansatte og foreldre, kven kan hjelpe meg med
det?


campvogna og sn
Enda er det berre haust, men om eitpar mnader ser det gjerne slik ut?
Dette er tatt i Hradalen 07. Den gamle vogna vr og Porto som tar seg ein pause
i gravinga.

Haust

img0052

Det er berre kapitulere, hausten er komen. Eg gjekk nett tur i det eg trudde var opphaldsvr, men det varte ikkje lenge. Eg fekk med meg bde kraftig regn og vind fr eg kom meg i hus. Det er i grunnen litt kjekt g i regn, berre ein er kledd etter forholda. N har eg imidlertid ftt eit nytt problem, hunden nekte g nr det regne! Han set seg berre ned og nekte g vidare, s det ender med at me snur og gr heim igjen. Eg har alltid trudd hundar var glade i g tur, uansett vr, men det stemmer als ikkje.

Eg set og ser p bjrka i Hammaren, den er blitt heilt gul, jammen kom hausten fort. - Nei, det gjorde den jo ikkje. Me har hatt meir eller mindre haust i fleire mnader n. "Alle" sa at sommaren kom nr skulen starta, men gjorde den det? Elevane har gtt p skulen i 6 veker n, og eg venta ganske lenge, men n har eg gitt opp.

Etter som eg forstr blir det lite poteter til middagen og denne vinteren. Regnet har rett og slett tatt potetene. N seier jo Fredon Lindberg at poteter ikkje er s sunt, s d blir eg gjerne tynn og slank etter vinteren?

Nei, n m eg ut hente sopp til middagen, soppen veks som aldri fr den og nr me steikjer han med lauk og flyte, salt og pepper blir den nydeleg. Me treng d ikkje poteter nr me har skogen full av kantareller, piggsopp og steinsopp.

Eg er ikkje tvil om at neste sommar er slank og fin, sidan eg kuttar ut potetene denne vinteren....

"Lisen fr ikke sove"

img0032

Ein gong hadde me ei bok her i huset med tittelen "Lisen fr ikke sove". N fler eg det nett slik Lisen gjorde i boka. Det er umogeleg f sova. Eg har vore 9 timar p jobb, deretter har eg vore fleire timar p eit mte og var ikkje heime fr klokka gjekk mot 22.30. D burde eg sove n, etter normal tankegang. Men "jeg fr ikke sove" sa Lisen (eller var det eg?)

N surrer tankane om mte og jobb, eigentleg ingenting tenke p, men i mangel av noko anna er det i den retning tankane gr. Eg slit ikkje med g p ting om kveldane, meg eg slit med f sova etterp!! Fast innetid fr kl. 20 om kvelden, hadde det vore ein ide? "Nei, n m eg g for eg skal vere heime til kl. 20.00." Hmm, det trur eg gjerne er lysningen.

Utruleg kor mange verdensproblem ein kan lyse ei slik svnlaus natt!

( For fortsatt klare det br eg vel vere sein heim av og til, slik at eg ligg uten f sove nokre netter?) God natt!

Alder?

img0120

Ein gong for lenge sidan, eg trur det m ha vore i -82, sat eg snakka med ei dame som var ganske gamal. Eg trur ho var rundt 60 r den gong. Me sat rundt kjkkenbordet, drakk kaffi og prata om laust og fast. P ein eller anna mte kom me inn p alder og kor gamal ein flte seg. Eg var 19 r og flte meg ikkje ein dag under 19, det gjekk nok meir mot det motsatte. Ho sa d: " Eg fler meg ikkje s mykje eldre enn deg, eg heller. Gjerne rundt 25 - 30 r." Fram til d hadde eg sett p dama som eit oppgande menneske, men etter det begynte eg tvile.

Tida har gtt og eg kjenner meir og meir p det ho fortalte. N er det ein her i huset som nrme seg 50 r og eg er langt nrare 50 enn 40 r, og kjenner eg meg slik? Nei, det gjer eg langt fr! Eg fler meg nok som 25 - 30 r, eg og. Stort sett, vel merke. Son min har passert 25 og d m eg ndvendigvis vere litt eldre enn han, s pass har eg iallefall funne ut. Kva er det som gjer at alderen plutseleg ikkje held tritt med oss lengre? Og kva tidspunkt starta det p? Rundt 30? Eller var det seinare? Ikkje har eg svar p dette, men eg hpar nokon kan hjelpe meg med det.

Eg prver tenkje litt p alderen nr eg kjpe klr. Eg var inne p ein butikk i Stavanger og skulle ha eit antrekk til hagefest, der foreslo dei skinnbukse og skinnjakke og ein topp til. Eg hadde verkeleg gtt inn i mine 25 r med det antrekket, men hadde det vore fint? Nei, det trur eg ikkje nokon hadde blitt imponert over. Eg fant meg ein fin kjole med tights og strikkejakke til, og eg fekk skryt s det passa meg nok bra.

N er eg spent p om eg hoppe eit tir opp etter at eg har passert 50 eller om eg framleis er nede p 30 talet. Tida fr vise.

Ungar til lns...

15

Ved skulestart dette ret gjekk det opp for meg at gut nr.2 berre har to r igjen til han skal ta til p vidaregende n. Guten sjlv er overbevist om at den einaste staden han kan g p vidaregende skule er i Stavanger, og eg ikkje framand for tanken, eg heller.

Eldstemann starta p vidaregende for 9 r sidan, og etter det har betydningen av "me fr berre ungane til lns" verkeleg gtt opp for meg.

Me fr sm deilig kryp som er heilt avhenginge av oss for vekse opp. Dei treng hjelp til absolutt alt, og me lever og nder, meir eller mindre, berre for det vesle nurket som kryp saman under vingene du brer om det. Etter kvart blir kvar enkel nurk meir og meir sjlvstendig og dei treng deg stadig mindre og mindre. Etter nokon r gr det ofte p "mor, kor er ..?" og " kan du kjre meg hit og hente meg dit?"

S kjem den store omveltningen d dei pakker sekken og reiser p vidaregende. Etter det dukker dei berre opp i helger og feriar, og etterkvart som tida gr blir det mindre og mindre av dei beska og. Ungane vre finn seg rett og slett eit eige nettverk, der me berre er ein liten del av alt som krev oppmerksomhet. Sjlvsagt glymer dei ikkje mor og far og resten av familien, men ein kan ikkje rekke over alt og tida gr...

Eg er iallefall glad me er blitt digitaliserte og kan snakke saman bde p msn, Facebook og ikkje minst takk for at mobil-ringing er blitt s billig!!

Det var nok ikkje s dumt f ungane s spredd som eg gjorde likevel. N har eg tross alt 4 r igjen fr minsten reiser ut i verda, det kan jo hende han blir heime enda lengre dersom han tek skule i omrdet her.

Uansett, det er ikkje berre negative ting med ungar som flytte. Jule- og pskeferier fr ei heilt anna betydning nr ungen kjem heim, og mor kan breie vingene over heile flokken igjen!

Porto

Sidan bloggen min heiter Porto, m eg vel skrive litt om han. Dei fleste som les her har nok ftt med seg kven Porto er, men likevel kan ein liten presentasjon vere p sin plass.

Min Porto har lite med frankering av post gjer, for min Porto er ein tre r gammal Portugisisk Vannhund.

Heile historia starta med at eg hadde ein av mine meir spreke periodar vren/sommaren 06, p den tida gjekk eg runden p 7 km opptil fleire gonger i veka. Eg var nede i 75 minutter p runden p mitt beste. Ein dag eg kom heim sa eg, utan ha tenkt s nye gjennom det: "Detkunne vore kjektmed ein hund g tur med". Det er ikkje s lett g med andre folk, for eg treng luft for komma meg til toppen av stigninga, og snakke og puste let seg vanskeleg kombinere for meg.

Det med hund var nok noko eg burde vurdert nye fr eg sa noko om, eg er fl til snakke frst og tenkjer etterp....

Man i huset heiv seg p nettet p sk etter ein allergivenleg hund, ungane fortalte kor gjerne dei ville ha hund og kor kjekt det var g tur med hundar. Dei hadde hatt s lystp hund lenge, men eg hadde nekta. Etter mykje leit p nettet fann me ut at Portugisisk Vannhund var tingen for oss, ikkje ryta han, allergivenleg var han og grei strrelse. Me fann raskt ein oppdretter p lgrd som nett hadde ftt kvelpar, og ho hadde faktisk ein hannhund igjen som ikkje var bestilt. Ut fr Canis fant me ut at det berre var 119 av denne rasen i landet, s me var heldig som fant ein oppdretter med kvelpar s raskt.

Ferien denne sommaren var booka inn med 14 dager p Madeira, me gjorde avtale med oppdretter om at me skulle komme innom sj p kullet fr me reiste og avgjer d om me ville ha hund. Etter ha truffet 12 sm nster med deilig mjuk pels var me solgt alle saman. Dermed blei det avgjort at to dager etter heimkomst skulle me henta hunden. Namnet p hunden blei raskt bestemt og det blei Porto for Portusisisk Vannhund, det var jo heilt opplagt.

Det blei ein travel, men herlig sommar med eit nytt firbeint familiemedlem i huset.

Det som n er litt merkeleg er at nr vi diskuterer kven som skal ta lufteturen med hunden s er det berre min hund.
Nei, det er gjerne litt feil. Me er to vaksne i huset som tar ansvar, eg gr nok ikkje meir tur enn min halvdel. Men ungane kan aldri huske at nokon andre i huset villa ha hund enn meg. Begge huske godt at eg kom heim og sa: "Det hadde n vore kjekt med ein hund gtt tur med". -Merkeleg korleis ein setning kan feste seg s godt hj enkelte.

Sjlvsagt er dei glad i hunden og kan gjerne g tur med han, men d kan det lett bli to turar p ein dag, i solskinn vel merke. Dei regnfulle, vte haustkveldane har dei aldri ytra noko ynskje om f hund.

Men heldigvis tar mor og far ansvar og hunden lever eit godt liv, han. Sove utfor soverommet til.. sjlvsagt mor og far i huset, ete godt og blir kldde godsnakka medav heile familien.

Til alle andre: Tenkt frst - snakk etterp, og pass p still ledene sprsml dersom det er noko du vil.

img0038

Porto leiker p plenen med ungane, her som 3 mnd gamal kvelp.
porto

Men hanblei strre og strre. Herhar han passert 1 r og er s stor han er som vaksen.

08.aug.2009

Er dette noko for meg?

Det m det jo vere.. Eg er veldig glad i snakke utan bli avbroten og det kan eg gjer her, s mykje eg vil. Ikkje berre er eg glad i snakke, men eg er fl til bryte av nr andre snakker og. Her er det heldigvis ikkje ingen eg kan bryte av, s eg kan konsentrere meg om snakkinga og ikkje om at eg m ta meg i nakken og oppfre meg som folk flest og la andre snakke ferdig.

Heldigvis er det andre som skriv blogg, dermed kan eg f litt inn, ikkje berre ut.

Ein annan ting er kommareglane, dei kan eg framleis ikkje. Det same gjeld rettskriving, sidan eg arbeider p to stader der nynorsk er arbeidssprk held eg meg til det. Feila vil nok syne etterkvart som eg guffer opp farten p tastane.

I dag hadde eg fleire komentarer inne p profilen til ei venninne av meg, og det gjaldt sommar og haust. Det gjorde at eg tenkte litt meir p det med rstider, og kva me forvente av rstidene.

I vr kom eika lenge fr aska, og som kjent: "eik fr ask, blir plask". Sjlv om dette har stemt i fleire r n, blei eg litt skuffa over alt regnet som kom dei tre vekene eg hadde ferie. Me fekk ein fin start p sommaren med varmt og fint ver i fleire veker (det fltes iallefall slik). D vatningsforbodet kom hpte eg det skulle komma nokre dager med regn, slik at ikkje bde plen og planter visna vekk. Men slik som skjer bde titt og ofte, regnet kom og varte mykje lengre enn det eg hadde planer om.

Uansett regn, sommaren har vore fin. Me har sote mykje ute om kveldane med fyr i blpanna og hatt kjekke vener p besk kveld etter kveld. Eg trur ikkje eg skal telje opp kor mange forskjellege folk som har vore ein kveld eller fleire p terrassen denne sommaren. Ein sosial sommar, og det treng eg fr hausten og vinteren kjem. -D er det ikkje mange sosiale kveldar, med gode vener... Eg skal ikkje gi skulda til venene, det er berre invitere, men etter ei arbeidsveke er det s godt berre slenge seg p sofaen nr kvelden kjem og berre slappe av.

I gr d eg var tur med min firbeinte turven, oppdaga eg at det var utruleg med rognebr p trea. Og som me veit "rogna skal ikkje bere to brer" s d blir det nok lite sn til vinteren. Eg trur eg fr prve innrette meg etter det nr vinteren kjem og eg ikkje fr ta skia fatt.

Ha ein glimrande restsommar alle samen. Nyt bde sol og sommarregn, litt vind i hret gjer heller ikkje noko p denne tida av ret.
rosebedet 09 001
Ei rose i rosebedet med dugg- eller regndropar. Uansett, fin var ho...

Velkommen til min blogg!

Dette er den frste posten p min nye blogg ;)

Les mer i arkivet Desember 2014 Oktober 2012 Mars 2012
hits